19/10/2007

orange bleue accord désaccordé

critiques du MOC

ACCORD DE L’ORANGE BLEUE SUR LA POLITIQUE DE MIGRATION

A nouveau quelques rustines qui éludent le débat de fond

Depuis des années, le Mouvement Ouvrier Chrétien attend des réponses claires et justes aux questions posées par l’immigration. Sur base des éléments en notre possession, l’accord engrangé par les négociateurs de l’Orange bleue est totalement insatisfaisant.

Le Mouvement Ouvrier Chrétien et les organisations qui le constituent (CSC, Mutualité Chrétienne, Vie Féminine, la JOC, les Equipes populaires) constatent que les négociateurs ont éludé le véritable débat de fond sur l’immigration, privilégiant des réponses provisoires et partielles.

-  Le MOC réclamait des critères clairs de régularisation, coulés dans une loi et appliqués par une commission indépendante. Les négociateurs se sont bornés à clarifier certains critères qui seront traduits dans une simple circulaire.

-  Le MOC demandait la régularisation urgente des sans papiers sur base de critères simples. L’Orange bleue se borne à envisager la régularisation, au cas par cas, des personnes qui sont dans une procédure légale ou qui ont trouvé du travail en Belgique. Les critères liés aux procédures sont à ce point complexes qu’elles excluront nombre de gens. Quant au critère de l’emploi, il ne sera guère rencontré puisque les employeurs rechignent à déclarer leurs travailleurs au noir.

-  Le MOC exigeait la fin de l’enfermement des enfants et de leurs familles. L’accord de cette nuit prévoit la création de « structures adaptées aux familles », notamment dans des casernes désaffectées. Si le décor change, l’enfermement restera. Et la Belgique continuera à violer les conventions internationales.

Or, ces trois mesures sont les points les plus « positifs » de l’accord. En effet, comment se réjouir de l’important volet « immigration économique » contenu dans le texte ? En appliquant des critères strictement économiques, même en concertation avec les partenaires sociaux, l’Orange bleue entre dans une logique de sélection purement opportuniste. Elle limitera l’immigration à des personnes choisies pour leurs compétences. Sans tenir compte des conséquences sur les pays d’origine de ces nouveaux migrants.

- Cette politique est humainement inacceptable puisqu’elle ignore les motivations économiques, politiques ou humanitaires principales des candidats migrants.

- Elle est discriminatoire à l’égard des femmes immigrées car beaucoup de celles-ci sont faiblement qualifiées et sont employées dans l’économie informelle.

- Elle est économiquement dangereuse car elle n’encouragera pas les entreprises à investir dans la formation des nombreuses personnes sans emploi sur notre territoire.

Enfin, le MOC s’inquiète de la fixation de critères plus stricts pour l’obtention de la nationalité et pour le regroupement des familles. Deux types de démarches généralement légitimes qui renforcent l’autre dans sa dimension citoyenne au lieu de le réduire à sa valeur purement économique.

Dans l’attente qu’un gouvernement se mette en place, le MOC réaffirme sa demande d’un moratoire sur les expulsions. Il est inconcevable en effet de continuer à rapatrier des personnes qui rentreraient peut-être dans les critères de la future circulaire.

Thierry Jacques

Président du MOC


Op Universal Children's Day (UNICEF) zitten in België kinderen achter tralies in een echt gevangenisregime.
De Beweging voor Kinderen Zonder Papieren was geschokt toen Colette opgepakt werd met haar 13 jarige tweeling, hier geboren........Hen opsluiten is een schande en kost enorm veel tijd en geld om weer vrij te krijgen.
Elke dag gebeurt het weer ergens......niet opendoen en ons telefoneren is dé boodschap. Wij doen ons best om de actie te stoppen.
Deze gezinnen moeten bij de volgende regering allen geregulariseerd worden.
Wat verklaarde gisteren een woordvoerster van Dienst Vreemdelingenzaken doodleuk op TV: als wij de kinderen niet opsluiten verdwijnen zij........gaan zij dan niet reeds jaren hier naar school zoals elk kind?
lees verder hieronder........


Lettre ouverte des personnes sans papiers et de leurs soutiens aux partis « humanistes et chrétiens » de Belgique.
Cher Cdh, Beste CD&V,
Nous, les personnes sans papiers et leurs soutiens, nous souvenons bien vous avoir rencontré plusieurs fois avant et après les élections du 10 juin 2007. Nous nous rappelons surtout de vos engagements quant au sort, que vous mettiez un point d’honneur à résoudre, des plus de 100 000 femmes, hommes et enfants qui se trouvent en situation de non droit intolérable en Belgique.
·                                 Vous vous êtes engagés à mettre en œuvre une procédure de régularisation qui mette fin aux pratiques inhumaines, discriminatoires et arbitraires menées par le gouvernement sortant et que vous critiquiez tant.
·                                 Vous vous êtes engagés à œuvrer pour la mise en place d’une politique d’immigration basée sur des critères clairs, justes, humains et surtout équitables ! Critères coulés dans une loi et appliqués vite et avec fermeté par une commission indépendante de régularisation.
              - Or, c’est le contraire qui s’est produit. C’est ce qui ressort de l’accord en matière d’immigration que vous avez conclu. Cet accord ne règle en rien l'état d'inhumanité et de désespoir dans lequel se trouvent plongés des dizaines de milliers d'êtres humains en Belgique.
Le fait que des dizaines de milliers de personnes se trouvent en état de sous catégories humaines (car privés de tous droits) nous rappelle le sort réservé aux hommes de couleurs dans l’Afrique du sud de jadis, où, la discrimination entre 2 êtres humains était légalisée et inscrite dans la loi. Cela ne semble pas vous empêcher de vous réjouir (publiquement) de l’accord que vous avez conclu.
Nous constatons : que les décisions de régularisation seront toujours soumises au pouvoir discrétionnaire du Ministre de l’Intérieur, l’absence de critères clairs et permanents fixés par une loi et l’absence d’une commission indépendante de régularisation.
Vos fameuses « Avancées » :
- Pour la régularisation économique nous déplorons de nous voir accueilli uniquement par le bénéfice économique que l’on peut tirer de nous. Dans tous les cas, la grande majorité des personnes sans papiers ne pourront pas bénéficier de ce critère et vont se trouver à la merci des employeurs et des patrons ; les portes seront grandes ouvertes au chantage, au marchandage et à la spéculation.
- Quant aux personnes se trouvant dans le cadre d’une procédure d’asile ou de régularisation, nous constatons une reconduction de la même politique menée par le Gouvernement sortant, à part pour un dixième des personnes concernées (chiffre donné par le Cdh).
- Pour le volet « centres fermés », notre déception et notre indignation est grande. Le changement du nom de l’infrastructure d’accueil des familles avec enfants ne va pas leur apporter moins de souffrance, un enfant enfermé reste un enfant enfermé ! Même s’il peut sortir pour se rendre à l’école, ou peut-être comptez vous organiser des dîner d’anniversaire pour qu’il puisse inviter ses petits copains chez lui ? Dans ce cas engagez le duo de clowns Roosemont et Dewael pour l’animation, ce sont les rois de la bêtise et de la gaffe, on ne fait pas mieux en Belgique ! Pour les autres personnes sans papiers, l’augmentation de la capacité d’accueil des centres fermés est annonciatrice d’un durcissement de la politique de répression et d’expulsions.
Nous voici replongés dans le cauchemar de la clandestinité. Avec vous, chrétiens et humanistes, nous pensions voir le bout du tunnel, vous en avez fait un labyrinthe.
En vous remerciant toutefois d’avoir toujours été ouvert au dialogue et en vous priant d’assumer vos responsabilités politiques face à cet accord déplorable qui est aussi le vôtre.
L'UDEP.
( L’UDEP est un mouvement social où les personnes sans papiers oeuvrent à la défense et à la reconnaissance de leur droits humains élémentaires ).

Colette a reçu la visite de la Ligue des droits de l'Homme et de médecins sans frontières alertés par l'Udep. Le Centre pour l'égalité des chances et la Croix Rouge sont avertis également ainsi que plusieurs parlementaires Cdh dont Clotilde Nyssens. Mr Roosemont plaide encore et toujours pour justifier la légalité de ses pratiques de bourreaux. 3 enfants (2 jumeaux et leur soeur de 7 ans) incarcérés à Merksplas nous ont appelés pour nous dire que leur mère aurait tenté de se suicider, nous n'avons pas encore de confirmation de ce qui s'est passé, quoi qu'il en soit, le jour même, Colette venait de se voir refuser sa demande de mise en liberté par le tribunal de Termonde. Colette Makavu  sera donc expulsée, avec ses 3 enfants nés en Belgique, elle qui n'a pas mis les pieds au Congo depuis 15 ans...  Arrivée en Belgique en 1992, elle a introduit une demande d'asile et de régularisation mais en vain. Le 2 octobre, la police est  venue la chercher chez elle à l’aurore à 6h du matin, s’assurant ainsi de capturer ses 3 enfants qui s’apprêtaient pour partir à l’école. Voila comment continue d'oeuvrer le Sinistre de l’intérieur Mr Dewael, en toute impunité sous le couvert des affaires courantes...
Colette, Angelica, Javier,... comme tant d’autres qui sont détenus et seront expulsés d’ici peu, serait régularisée bientôt par la nouvelle loi de l’Orange Bleue. C'est pourquoi nous demanderons sa libération et la mise en place d'un moratoire sur l'enfermement et les expulsions jusqu'à l'entrée en vigueur de la future loi d'immigration.
ECRIVEZ au ministre de l'intérieur Dewael, à Monsieur Roosemont, à la presse et au Congo, qu'ils réagissent. Ils ne peuvent pas rester muets face à ces situations inacceptables. Que les gens prennent leurs responsabilités humaines:
Fax: 02-504.85.00 - 02-504.85.80 Fax :  02-504.85.80
Faisons savoir ce qu'il se passe ici et aidons ce cri à être au moins entendu en y joignant le nôtre...
Lettre d'Emilia, cette situation démontre encore une fois la nécessité d'un moratoire sur les expulsions. D'autre part, la légitime détresse de cette famille nous rappelle aussi que nous serons bientôt impuissants face à ces situations, au vu de la répression des étrangers candidats au séjour qui s'annonce en Belgique à travers l'Orange Bleue.
L'Udep.

dinsdag 20 november 2007 De Standaard

Nog steeds kinderen achter tralies

'Wanneer kunnen we weer naar school? En naar onze voetbalclub?' Aan het woord is Trésor. Hij en zijn tweelingbroer werden 13 jaar geleden in België geboren. Zijn moeder is Congolese, maar woont al 15 jaar in België. In 2005 diende zij een aanvraag in om haar onwettig verblijf te regulariseren. Begin oktober, aan de vooravond van het akkoord van oranje-blauw over asiel en migratie, klopten politieagenten aan haar deur. Zij namen heel de familie - moeder, tweeling en kleine zus van 7 jaar - mee naar het politiekantoor. Daar vernam de familie dat hun regularisatieaanvraag was verworpen. Op het einde van de namiddag waren zij al opgesloten in het gesloten centrum van Merksplas. De moeder, ten einde raad, had het erg moeilijk haar kinderen opgesloten te zien. Dankzij inspanningen van haar advocaat werden zij na zeventien dagen vrijgelaten.

Op 17 augustus 2007 werd het leven van Vassili overhoop gegooid. Ook hij werd in België geboren, in 1996. Hij is er trots op te kunnen zeggen dat zijn moedertaal het Nederlands is. In 1996 kwam zijn moeder van Oekraïne naar België. Zij vroeg hier asiel aan. Vandaag hebben haar ouders en haar zus, die hier al verbleven, een geldige verblijfstitel in ons land. Op 17 augustus dienden Vassili en zijn moeder zich aan bij de Dienst Vreemdelingenzaken om opnieuw asiel aan te vragen. Diezelfde avond werden zij overgebracht naar het gesloten centrum 127bis. Ze hebben er 79 dagen doorgebracht. Alle inspanningen van de advocaat om hen vrij te krijgen ten spijt, werden zij op 4 november teruggestuurd naar Oekraïne, een land dat Vassili niet kent.

Op deze 18de verjaardag van het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind vragen ondergetekenden dringend dat andere kinderen dit niet meer moeten doormaken. In 2006 kenden bijna 700 kinderen hetzelfde lot als Trésor en Vassili. 700 kinderen waarvan België de fundamentele rechten als ondergeschikt beschouwt aan de imperatieven van het migratiebeleid.

Stemmen om hier een einde aan te stellen, klinken steeds luider. In april maakte de minister van Binnenlandse Zaken nog een studie bekend over alternatieven voor de opsluiting van gezinnen met kinderen. De auteurs van deze studie stellen dat we 'in de eerste plaats alles in het werk moeten stellen om te vermijden dat kinderen worden opgesloten. Dit is niet enkel een morele plicht, het gaat om een fundamentele overtuiging: een kind opsluiten wegens niet-legaal verblijf van de ouder(s) is buiten proportie en nefast voor de ontwikkeling van het kind.' Voorts stellen zij dat 'de vasthouding van gezinnen met kinderen zowel vanuit het oogpunt van de rechten van het kind als vanuit het welzijn van het kind niet aanvaardbaar is onder de huidige omstandigheden in de gesloten centra, omwille van het penitentiaire karakter (prikkeldraad, personeel in uniform, groepsregime, vast dagschema,…), de onmogelijkheid tot vrij bewegen in de gebouwen en buitenruimtes, onvoldoende ruimte of daglicht, de onmogelijkheid om als gezin op autonome wijze te leven met noodzakelijke momenten van privacy…'

Een maand geleden publiceerde het Vlaamse Kinderrechtencommissariaat een rapport over de rechten van kinderen zonder papieren, waarin het zich ook principieel en ondubbelzinnig verzet tegen de opsluiting van minderjarigen omdat dat in strijd is met het Kinderrechtenverdrag: 'Gezien deze opsluiting op zich een psychische mishandeling van minderjarigen is, blijft een loutere aanpassing van de structuur en het regime in deze centra een ontoelaatbaar en onbevredigend antwoord. De overheid dient naar echte oplossingen en alternatieven te zoeken. Op structureel niveau dient gegarandeerd te worden dat minderjarigen, begeleid of niet, niet langer opgesloten worden.'

Op 10 oktober 2007 bereikten de oranje-blauwe partners een akkoord over asiel en migratie. Hun stelling is kristalhelder: de onderhandelaars erkennen dat een gesloten centrum een 'traumatiserende omgeving' is voor gezinnen met kinderen. Daarom hebben zij beslist alternatieven te implementeren. Ondanks deze unanimiteit worden sinds het bereiken van het akkoord nog elke week kinderen zoals Trésor en Vassili opgesloten. Hoe lang moeten zij nog wachten? België kan het zich als democratische staat niet veroorloven dat een moeilijke regeringsformatie elke dag slachtoffers maakt: de kinderen van de gesloten centra 127bis, 127 en Merksplas. Nog langer gezinnen met kinderen opsluiten komt neer op een flagrante en bewuste schending van het Kinderrechtenverdrag.

Daarom vragen wij op deze internationale dag voor de rechten van het kind aan Patrick Dewael, als minister van Binnenlandse Zaken en onderhandelaar van oranje-blauw, te tonen dat hij het Kinderrechtenverdrag niet naast zich neerlegt. Wij vragen dat hij zijn administratie direct de opdracht geeft geen gezinnen met kinderen meer op te sluiten.

Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Amnesty International België, Unicef België, Beweging Kinderen Zonder Papieren, Caritas International, Vlaams Kinderrechtencommissariaat, Anne-Mie Drieskens (Gezinsbond), Peter Adriaenssens (Vertrouwenscentrum Kindermishandeling Vlaams-Brabant), Mieke Van Hecke (Vlaams Secretariaat Katholiek Onderwijs), Stefaan Marien (Vlaamse Jeugdraad), Kinderrechtencoalitie Vlaanderen, Platform Kinderen op de Dool, Jesuit Refugee Service Belgium, Mentor Escale, 11.11.11, Liga voor de Mensenrechten en een hele reeks Franstalige organisaties

De volledige lijst van ondertekenaars staat op

www.vluchtelingenwerk.be
dinsdag 20 november 2007 De Standaard

'Dagje uit voor kinderen 127bis was mediastunt'

BRUSSEL - Volgens de DVZ misbruiken actievoerders kinderen van asielzoekers om de media te bespelen.

'Men moet de zaken niet omdraaien. De vraag is niet of wij met de gevoelens van de kinderen gesold hebben om de media te halen. Het punt is dat deze kinderen onrechtmatig worden vastgehouden in een gesloten asielcentrum. Bovendien hadden we vooraf aan de ouders toestemming gevraagd voor onze actie. Zij wisten goed dat de kans erg klein was dat de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) hun kinderen zou laten gaan. Ook de kinderen zelf wisten dat. Samen hebben we beslist dat de voordelen van de actie - de aandacht vestigen op een structureel probleem - groter waren dan de nadelen - de ontgoocheling bij de kinderen.'

Pierre-Arnaud Perrouty spreekt namens de Franstalige mensenrechtenliga. Samen met de vluchtelingenorganisatie CIRE en advocaten van gezinnen met kinderen in gesloten centra organiseerde de liga afgelopen weekend een mediatieke actie. Ze lieten een bus voorrijden bij het centrum 127bis in Steenokkerzeel. Die moest de kinderen naar de scouts in Schaarbeek brengen, maar de DVZ weigerde om ze te laten gaan. Als troost voor het misgelopen dagje uit kregen de kinderen van de actievoerders zakjes met snoep van de Sint.

Dat de DVZ het uitstapje verbood, is voor de actievoerders een extra bewijs dat de kinderen illegaal zitten opgesloten. Perrouty: 'Een beslissing tot opsluiting moet altijd betekend worden aan het individu zelf, zegt internationale rechtspraak. Dat is bij deze kinderen niet gebeurd. Zij zitten dus alleen in 127bis omdat hun ouders er opgesloten zitten en hadden best op uitstap gekund. Met haar weigering geeft DVZ aan dat ze de kinderen weldegelijk opsluit. Met dit extra bewijs stappen we naar de rechtbank.'

Katelijne Bergans, hoofd gesloten centra bij de DVZ, verdedigt de weigering. 'De actievoerders hadden met dit uitstapje helemaal niet in de eerste plaats het belang van de kinderen voor ogen. Wat ons vooral geschokt heeft, is dat in de schriftelijke toestemming die de ouders moesten ondertekenen, stond dat de kinderen ook de pers te woord zouden staan. Dan is je bedoeling niet om kinderen een fijne dag te bezorgen, maar om ze te laten opdraven in een mediacircus. Bovendien kennen de kinderen de scouts in Schaarbeek helemaal niet, ze hebben er geen enkele band mee. Een derde reden om de kinderen niet te laten gaan, was het reële risico dat ze niet zouden weerkeren. Wie zou dan verantwoordelijk zijn?' Bergans beklemtoont dat er tot nu geen enkele algemene uitspraak van een rechter is die de vasthouding van kinderen samen met hun ouders veroordeelt. Vier van de negen kinderen die op uitstap wilden, werden gisteren met hun ouders overgebracht naar een open instelling. (idg)

(idg)

dinsdag 20 november 2007

Illegalen betogen voor Dienst Vreemdelingenzaken in Brussel

BRUSSEL - De illegalen willen dat het criterium duurzame banden aan de regularisatiecriteria gevoegd worden.

Een vijftigtal mensen zonder papieren, die eind vorige week een symbolische hongerstaking van 48 uur hielden in een lokaal van het Algemeen Belgisch Vakverbond (ABVV), heeft maandag rond 11 uur een twintigtal minuten betoogd voor het gebouw van de Dienst Vreemdelingenzaken in Brussel. De organisatoren lazen een brief voor aan de minister van Binnenlandse Zaken en de directeur van de Dienst Vreemdelingenzaken. De brief werd afgegeven aan de politie.

In hun brief herinneren de mensen zonder papieren eraan dat ze al tweeënhalf jaar vreedzaam actie voeren zonder resultaat. Ze vragen dat de duurzame banden bij de regularisatiecriteria gevoegd worden.

De hongerstakers besloten een symbolische actie van 48 uur te houden, nadat elf andere illegalen om medische redenen een verblijfsvergunning gekregen hadden na 43 dagen hongerstaken. In hun brief vragen de illegalen met hun advocaten een ontmoeting met de minister van Binnenlandse Zaken voor 26 november.

Volgens een woordvoerder van de groep is een groot aantal illegalen bereid om in hongerstaking te gaan voor onbepaalde tijd. Ze zoeken nu een ruimte die ze kunnen bezetten in Brussel. (belga)

(belga

Jozef Hertsens
 
VLOS vzw Vluchtelingen Ondersteuning Sint-Niklaas
VLOScentrum Kasteelstraat 4 B-9100 Sint-Niklaas
tel 03 766 29 13 fax 03 777 97 76 gsm 0477 40 62 19
jozef.hertsens@vlos.be  www.vlos.be
VLOS vzw is een WELZIJNSSCHAKEL
VLOS vzw is een Vereniging waar Armen het Woord Nemen
Secretariaat "Beweging voor Kinderen Zonder Papieren"
info@kinderenzonderpapieren.be
www.kinderenzonderpapieren.be
Wij zeggen "neen" tegen opsluiting van kinderen
Teken de petitie via:
http://petitiononline.com/150407/petition.html
 

3 enfants (2 jumeaux et leur soeur de 7 ans) nés en Belgique et incarcérés à Merksplas avec leur mère nous ont téléphonés. Ils n'ont pas mis les pieds au Congo depuis 15 ans et risquent d'être expulsés bientôt...  Arrivée en Belgique en 1992, Colette a introduit une demande d'asile et de régularisation mais en vain. Il y a 10 jours, la police est  venue la chercher chez elle à l’aurore, s’assurant ainsi de capturer ses 3 enfants qui s’apprêtaient pour partir à l’école. 
Contact : César 0484 896174
(Suite en français plus bas)

Weer een kind zonder vader ?

Hieronder een brief van Emilia, een brief die duidelijk aantoont dat er nood is aan een stopzetting van de uitwijzingen.   Anderzijds herinnert de terechte wanhoop van deze familie ons eraan dat wij zo goed als machteloos staan t.o.v. dit soort situaties, gezien de onderdrukking van kandidaat-vluchtelingen die hier verblijven die zich aankondigt doorheen de – denkelijk – nieuwe Oranje-blauwe regering.  

De brief van Emilia werd ons toegestuurd door iemand van UDEP, de vereniging van mensen zonder papieren.

Brief van Emilia:

Op donderdag 25 oktober zal mijn levensgezel mr. Kanza Rigobert, uit het land gezet worden.   Hij bevindt zich nu in Merksplas.   Ik ben in verwachting van een kind van hem en ik zou begin januari moeten bevallen.  Ik heb ook een Belgisch kind en ik ben geregulariseerd.   Rigobert is als een vader voor mijn dochtertje en we hebben stappen ondernomen om met elkaar te trouwen.   Hij verblijft in België sinds mei 2001.   Rigobert wil zich niet laten doen, hij  verzet zich tegen zijn uitzetting. 

Hoe is het mogelijk dat niemand iets kan doen om ons te helpen?  Zou iemand ons kunnen of willen helpen?   Ik smeek u, indien u iets kunt doen, zelfs al is het maar weinig, doe het dan…

- Eerste beslissing tot weigering van verblijf genomen door de Dienst Vreemdelingenzaken op 28/05/2001.

- Tweede weigering door het algemeen Vluchtelingencommissariaat op 09/07/2001.

- Een beroepsprocedure werd ingezet bij de Raad van State op 10/08/2001.  

- Juli 2002 werd er opnieuw een aanvraag tot verblijf ingediend op basis van artikel 9.3, dat geweigerd werd in oktober 2004.  

Vandaag wordt hij vastgehouden in het centrum voor illegalen van Merksplas sinds 10 september 2007.  

Sinds 31 juli 2007 zijn we ons bij de gemeente Molenbeek gaan aanbieden om te kunnen samenwonen.

En een aanvraag tot legaal verblijf op basis van artikel 9 bis werd ingediend bij de gemeente sinds het begin van oktober 2007.  

Op 27 juli 2007 hebben we het kindje dat ik in mijn buik draag, en waarvan mr. Kanza Rigobert de vader is,   laten erkennen voor de Burgerlijke Stand van de gemeente Brussel.  Ik, mevr. Marcelino Tati Emilia, partner van mr. Kanza, verklaar sinds 30 weken (7 ½ maand) zwanger te zijn en dat de bevalling voorzien is voor begin januari.

Ik heb een dochtertje van 3 jaar dat Liema Olinga Emilie heet en dat van Belgische nationaliteit is, dat als voedstervader de heer Kanza Rigobert heeft.   Voor mijn dochtertje is het haar echte vader omdat het de enige vader is die ze kent sinds haar geboorte.  Zelf heb ik onbeperkt verblijf in België (witte kaart), en werk ik geregulariseerd ten gevolge van het feit dat mijn dochtertje Belgisch is (art. 9, al.3).  Op dit moment werk ik niet omdat ik zwanger ben, het is het OCMW dat mij helpt, maar in feite ben ik een gediplomeerde familiale helpster. 

De heer Kanza Rigobert werkt niet, daarom heeft hij een baantje in het zwart aangenomen, maar dat is heel slecht afgelopen omdat hij daar gearresteerd werd.   Hij spreekt een beetje Frans, hij heeft vrienden.  Voor mij is hij een goede vader, hij begeleidt ons dochtertje naar school en hij gaat haar ophalen aan de uitgang, hij is een vader met aandacht en een toegewijde partner.  

Hij heeft zijn asielaanvraag ingediend in 2001, dus hij is al zes jaar in België.

Juridische situatie:


Beslissing tot invrijheidsstelling voor de raadkamer op 26/09/2007, een aanvraag om in beroep te gaan ingediend voor het Hof van Cassatie op 12/10/2007 (hoorzitting op 7 november).   Vandaag schrijf ik deze brief…en hij zal uitgezet worden naar de Dem. Rep. COngo op 25/10/2007. 

Zijn ADVOCAAT heet M. ADAR BINZUNGA   Tel. 0484 746730

Naam: Kanza Rigobert.

Geboren: 28 december 1974 te Kinshasa.

Congolese nationaliteit.  

 N°5089117
R.N.N° 074122842186


Getekend:  Madame Marcelino Tati Emilia (aurendombe@hotmail.com)

INDIEN U IETS KUNT DOEN OM ONS TE HELPEN

 DAN VRAAG IK OM HET TE DOEN…

 

Au centre fermé de Merksplas
Jeudi 25 octobre, Mr.Kanza Rigobert, mon compagnon doit être expulsé. Il se trouve à Merksplas. J'attends un enfant de lui, je le délivrerai début janvier. J'ai une enfant Belge aussi et je suis régularisée. Rigobert est comme le père de ma fille et nous avons entamé les démarches pour nous marier. Il est en Belgique depuis Mai 2001. Rigobert ne veut pas se laisser faire, il s'opposera à son expulsion. 
Comment se fait il que personne ne puisse rien faire pour m'aider? Est ce que quelqu'un peut nous aider? Je vous en prie, si vous pouvez faire quelque chose, même minime, faites le.
 
- Premier Refus de Séjour prit par L'office des étrangers le 28/05/2001.
- Le deuxieme Refus par le Commisariat général aux Réfugiés et aux apatrides le 09/07/2001
- Un recours a été introduite au conseil d'état en date du 10/08/2001. 
- Juillet 2002, demande de séjour introduite sur base de l'article 9.3., réfusée en octobre 2004.
Aujourd'hui, il est détenu au centre pour illégaux de Merkplas depuis le 10 septembre 2007.
Depuis le 31/07/2007,nous nous sommes présentés à la commune de Molenbeek pour cohabiter ensemble .
Et une demande de séjour sur base de l'article 9 bis a été introduite à la commune depuis début octobre 2007.
Le 27/07/2007 nous avons fais la reconnaissance devant l'officier de l'état civil de la commune  de Bruxelles de l'enfant que je porte dans mon ventre et dont le père est monsieur kanza Rigobert.
Je déclare Mme Marcelino Tati Emilia compagne du monsieur Kanza être enceinte de 30 semaines (7mois1/2)... L'accouchement est prévu pour début janvier.
Il se trouve que j'ai une petite fille de 3 ans qui s'appele Liema Olinga Emilie de nationalité belge, qui a pour beau père monsieur Kanza Rigobert. Pour ma fille, c'est son papa parce qu'il est le père qu'elle a connu depuis sa naissance. Quand a moi j'ai le séjour illimité (la carte blanche), régularisée suite à l article 9,alinea 3 parce que ma fille est belge. Pour le moment je ne travaille pas à cause de ma grossesse, c'est le CPAS qui m'aide mais je suis une aide familiale qualifiée.
Monsieur Kanza Rigobert ne travaille pas, il a du trouver un travail au noir mais qui s'est mal tourné, c'est là qu' il s'est fait arrêté.
Il parle un peu le français, il a des amis. Pour moi il est un bon papa, il accompagne notre fille à l'école est il va la rechercher à la sortie, un père attentionné et un compagnon devoué.
Il a fait la demande d'asile en 2001, ça fait 6 ans qu' il est en Belgique.
Situation Juridique:
Requête de mise en liberté devant la chambre du conseil le 26 /09/2007, introduction d'un Appel devant la Cour de Cassation le 12/10/2007 (audition le 7 novembre). Aujourd'hui même où j'écris cette lettre, il doit être expulsé en RD Congo le 25/10/2007.
SON AVOCAT est M.ADAR BINZUNGA 0484 746730
Nom:Kanza Rigobert
Née le 28Décembre 1974 a Kinshasa
nationalité Congolaise
N°5089117
R.N.N° 074122842186

Signé Madame Marcelino Tati Emilia (aurendombe@hotmail.com) 0499 189160

Les commentaires sont fermés.